سخن شعر

رنگ

mula121 — Wed, 15 Oct 2008 03:12:15 GMT

رنگ هر گفته سیاه
سبز سبزش سیاه
می پرستش سیاه
جام می نقش هرلب بر جام
همه را رنگ سیاه پوشیده
میکده بتکده مسجدو محراب سیاه
دل این آبی رنگ
که نگینش رنکین کا ملا تار وسیاه
لانه مور سیاه
خانه مار سیاه
بیشه و خانه اغیاروخودی باز سیاه
شوق دیدار سیاه رنگ پندار سیاه
روز روشن شب تاریک سیاه
خفتگان در هوس روز نکو تار وسیاه
چهچه بلبل وگوش شنوا رنگ سیاه
دیدن یار سیاه
گفته یار سیاه
قول هاوعدها حرف ها تاریک وسیاه
آنچه از گفته به صحت بر خواست
گیسوی یار سیاه و گیسوی یا ر سیاه

پشیما ن

mula121 — Sun, 12 Oct 2008 19:14:18 GMT

من پشیما نم ازاین کرده خویش دشمنی کرده دلم با دل خویش
هیچ دشمن نکند آنچه که خود کردم خویش وای ای دل تو چه کردی با خویش

پند گیر از دل دیوانه من مرو بیهوده به بیراهی من تا نگردد دل تو همچو منی
که بدام هوسی آ لوده به نگاهی پوده به نشانی لوده وای این خانه همه فرسوده

مرغ سحر

mula121 — Thu, 09 Oct 2008 03:18:18 GMT

مرغ سحر ای امید جانم بنگر به نگاه انتظارم
گر رنگ مرا تو زرد بینی از دوری توست مهر بانم

ای مونس من عزیز جا نم از دوری تو چه نا توانم
بر خیز بسوی من قدم نه نبود رمقی دگر به جانم

افسرده و دلمرده و محزون ، اینگونه بدان نمی توانم
هر گه نظرم به چهره ی توست ، آن لحظه چه شاد و پر توانم

(با تصحیح استاد تو فیقی)نسیم سحری

بی خیالی...

mula121 — Tue, 07 Oct 2008 03:40:18 GMT

بی خیا لم از جهان بی خیال انتظاری نیست جز راه خیال
شرم دارم تا بگویم حا ل خود این سخن را با که گویم بی خیال

درد مند راه عشقم بی خیال بی خیالم بی خیالم بی خیال
در سکوتی مطلقم با خویش خویش لب نجنبد با کلامی بی خیال

صرف کردم عمر خود را در خیال هر چه هستم در خیالم در خیال
من نمی دانم ز احول خودم جام می نوشم ز اوهام و خیال

دوستان از من چه می پرسید حال حالیم در انتظارم انتظار
با که گویم با که گویم راز دل من سخن بیهوده گویم بی خیال

هر چه می گویم تمامش باطل است باطل اندیشم تمامش بی خیال
گر بیا ید روز آغازی دگر می کند اویم قضاوت بی خیال

مهر بر لب دیده ام باید ندید هر چه میگویند باید گفت(بلی) پس بی خیال
گر به شاطر اعتراض آرم که نانش خوب نیست...اعتراضم بی ثمر باشد برادر بی خیال

اشک می ریزم ولی آبی نمی آید زچشم ساحل دریا ی عمرم خشک جانا بی خیال
جای منطق راه با طل جلوه گر ... من نمی دانم چه می گویند بابا بی خیال

کار هر صیاد در صیدش بسی معقو ل هست صید بی دامی ندیدم اینچنینم بی خیال
گر به پستو رمز ورازی دیگر است خلوت فکر مرا دریاب جانا بی خیال

آنچه می بینی ز قیمت هیچ هیچ لقمه نانی اگر دیدی بخور زین پس برادر بی خیال
گر شدی عاشق بخوان آواز خوش عاشقی را با لب خوشکیده دلبر بی خیال

ای نوید اینگونه می گوئی سخن با دوستان لب به خنده باز بنما گر یه ها را بی خیال
نان تو در روغن افتاده دو روزی پس چه خوب فکر فقر دیگران را ای مصور بی خیال

رنگ وبوی دوستی...

mula121 — Wed, 01 Oct 2008 15:31:18 GMT

رنگ وبوی دوستی ها مرده است عشق ها پژمرده دلها خفته است
ما همه با خو یشتن هم در کلک آشنائی ها سراسر غربت است

بینوائی را به ظاهر در شکم ز عقل خود بی بهره بینش ها کم است
در سخن گفتن چه شیرین وچه نغز در عمل کردارمان بس باطل است

حاجتی نبود بگویم این سخن ای خردورزان خردمندی کم است
عا لمان در علم جوئی ظاهرا در عمل کبر و غروری افضل است

هر که میبنی به ظاهر رو کند باطن وظاهر تو گوئی مهمل است
عشق را طوفان گرفته در عمل چشم ها از رنگ دل بیگانه است

گر درخت آرد ثمر افزون ز کیل سر فرو ارد که اینش بهتر است
لب فرو بند ای نو ید ز این گفته ها گر نگوئی بیش از اینها بهتر است

یکی بود یکی نبود

mula121 — Sun, 28 Sep 2008 09:32:18 GMT

هرچه فکر کردم که اون کی بود که یک وقتی بود و یک وقتی نبود چیزی نفهمیدم .!

یکی بود یکی نبود قد فکر هیچکس مثل فکر ما نبود
اگر م بود قصه گوی قصه هاش قصه گوی ما نبود

تو تمام قصه هاش صحبت از قصه خوب ما نبود
اگر م بود تا به آخر نگهش به ما نبود

میدونی اونی که بود هیچوقت همراه من نبود
گر چه با من می نشست قدمش با قدمم یکراه نبود

دمی بود دمی نبود  گاهی بود گاهی نبود
یکی بود یکی نبود رمز وراز داستان ما چه بود ؟

آشنا بود بی صدا بود هر چه بود خدا نبود مثل بنده ها هم نبود
اون یکی بود یکی نبود یه وقت بود یه وقت نبود هر چی بود مثلش نبود

گاهی صداش بود ولی خودش نبود خندهاش همراهش نبود
نه اون فرشته نبود بهتر از فرشته بود توی چشماش چیزها نوشته بود

       یکی بود یکی نبود هر چه بود حالا نبود می تونی بگی کی بود ..؟
تو کتاب دل من اسمشو همون خدا نوشته بود ..می تو نی حدث بزنی پس اون کی بود؟

از میون همه حر فای الفبا حرف نامش غیر حرفای قشنگ دیگه بود
پس بگو اسم قشنگش چی چی بود ...تو نمی گی ..؟.من نمی گم ..یکی بود یکی نبود

کسی که خون را ببیند و خونسرد باشد موفق است (مثل انگلیسی)

منتظر

mula121 — Sat, 13 Sep 2008 19:26:18 GMT

برخیز ونظر بسوی ما کن گم گشته خویش را صدا کن
گر عاشق مست روی ما ئی بر کو چه ما همی سفر کن

د ا نی که در این کویر سوزان یک لحظه ی بوسه ات دهد جان
از بهره چه در دریغ آنی از مرگ لبم تو شاد مانی؟

تفکر

mula121 — Tue, 09 Sep 2008 03:50:18 GMT

روزگارا عشق را از من مگیر رمز زیبائی آن از من مگیر

جان اگر سوزد همی در راه عشق سینه جانسوز را از من مگیر

صبر ایو بم اگر می با یدی حالت دیوانگی از من مگیر

چون بیاید از سفر محبوب من لذت دیدار او از من مگیر

آتش عشقش فزون کن در دلم خاک پایش را ز چشمانم مگیر

گر فرو افتد نگا هش سوی من عطر بوی گلشنش از من مگیر

گویند نخواب..!!!

mula121 — Sat, 06 Sep 2008 19:07:18 GMT

روزی که گرانی از قلم شرم نمود آ هسته وپیوسته مرا چنگ نمود

با زیرکی از کفم همی مایه ربود بر زندگی وامید من سا یه نمود

گویند نخواب تا نبینیش بخواب گویم چه کنم زمانه نیرنگ نمود

ای بی خبر ان چگونه خوابم نبرد وقتی که سیا هی شبم سخت نمود

صد سال گذشت و شبه ی بیش نبود این چرخش تند را که آهسته نمود

انگار نه آهسته که پیوسته نمود از بار گران زندگی خسته نمود

بر گردش گردون وفلک حیرانم بر مستی آدمی همی خندانم

گر پیکر آدمی بود یک واحد اینگو نه چه میکند به خود رنجه نمود

بازای و ببین نوید شادی تو ز پس از مشکل روزگار هرگز تو مترس

روزی که برفته و نگشته چه کنی حا لی که نشسته هر چه هستی به مست

چاره درد...؟

mula121 — Thu, 04 Sep 2008 02:00:18 GMT

ای عزیزان چاره دردم کنید یا کشیدم یا که درمانم کنید

یا بدست تیغ جلادم دهید یا بسوزانید و بر بادم دهید

یا به دستاری بیاویزیدیم یا طناب آرید و بر دارم کنید

گر زبانم را ز حلقومم کشید جام می یک جرعه بر کامم دهید

چون به زندان مینمائیدم برنج هفت سین عشق را یادم دهید

گر بیاموزم ز هر سینش یکی میرهم از بندو پیمانم دهید

با فروغ دیده تابانم کنید نه به ذلت خوار و بیمارم کنید

یا به اشک دیده هوشیارم کنید یا محبت وار بیدارم کنید

یا رها سازید جان تشنه ام یا ز زندان غم آزادم کنید

من نویدم من نویدم من نوید اندکی سیری به احوالم کنید

تصحیح با رنگ قرمز : از استاد سید ضیا،الدین رضاتوفیقی (نسیم سحر ی)